©2008-2016 HHMR

2009 en 2014 - Klaas Tilstra 

Naam: Klaas Tilstra
Woonplaats: Hooge Zwaluwe
Geboorteplaats: 's-Hertogenbosch
Vereniging: WSV Biesbosch
Type boot: Flying Dutchman, Laser

Zeilcarriere
Als jongetje van 6 voer ik rondjes in een Optimist, met mijn ouders voor anker in een grindgat van de Maas. Maar dat was allemaal nog recreatief, er zijn geen wedstrijdjes uit voortgekomen. Rond mijn 15e ‘kreeg' ik een Waarschip 600 samen met mijn broer, waar we heel wat jaartjes samen in rondgetoerd hebben, van Friesland tot Zeeland. Rond mijn 20e werd mijn broer ‘ingeruild' voor een vriendin. In dit Waarschip heb ik ook mijn eerste wedstrijden gevaren, beginnend met de lokale wedstrijdjes in 's-Hertogenbosch (Bossche Vijf), steeds fanatieker, tot de Deltaweek in Zeeland. 23 jaar later heb ik het Waarschip nog steeds, en ga er regelmatig met mijn vrouw en 2 kinderen mee op vakantie.
Pas op mijn 26e ben ik open boot gaan varen, eerst een jaar of twee in een International Moth, zo'n wiebelbootje, en daarna in een Laser. In de Laser ben ik ook de grotere officiële wedstrijden gaan varen, eerst nationaal, en toen ook internationaal. Hyeres, SPA regatta, hartje winter met een oude auto en de Laser erachter door een besneeuwd landschap naar Palamos (Spanje). In 2000 uiteindelijk, ben ik overgestapt op de Flying Dutchman, waar ik drie maal Nederlands Kampioen in ben geworden, en een keer 4e op een WK. De Flying Dutchman zal ik niet meer verlaten denk ik. Een superboot in combinatie met een gezellige en actieve klassenorganisatie.

Band met Hans
Persoonlijk heb ik Hans niet gekend. Eigenlijk is mijn band met hem - naast het zeilen - eerder een overeenkomst, namelijk mijn twee kinderen van 4 en 5 jaar.
Paul van der Pol, mijn vaste zeilmaat in de Flying Dutchman heeft Hans wel persoonlijk gekend: "In het zomerseizoen hebben Hans en ik elkaar leren kennen aan boord van de J-35 Jane Air. Voor ons was alles nieuw op zo'n grote boot. We hebben er veel geleerd van allerlei pro's die door de schipper werden ingevlogen. Waarschijnlijk heeft Hans daar de smaak te pakken gekregen. Hoogtepunt van het seizoen moest de Commodores-cup in Cowes worden waar wij ons dat jaar ook voor geselecteerd hebben. Dat is helaas allemaal wat anders gelopen dan verwacht maar dat is een ander verhaal."

Andere Wedstrijden
In de zomer zeil ik een flink aantal Flying Dutchman wedstrijden, in Nederland zijn er ca. 10 wedstrijden per jaar, en ook in het buitenland zijn we actief, zoals de Kieler Woche, Garda (Italie), Altea (Spanje in Februari !) en de wereld- en/of Europese kampioenschappen. Ook zijn we in 2009 met onze FD in New York geweest, om het 400-jarig bestaan van de stad te vieren. Een unieke ervaring om met ruim 50 FD's op de Hudson onder de rook van Manhatten en rond het vrijheidsbeeld te kunnen varen.
In de winter ligt de FD lekker opgeborgen, en vaar ik mee met de winterwedstrijden in Drimmelen, ooit begonnen op een J-80, nu op wisselende boten. Ook vaar ik regelmatig in Colijnsplaat, op de J-109 van mijn FD-maat Paul van der Pol.

HHMR
Het leek ons een mooi eerbetoon aan Hans, maar ook een mooie uitdaging, om mee te doen met de Hans Horrevoets Memorial Race van 2009. Het was de ochtend van de 25e oktober de eerste keer dat ik in het clubhuis van WSV Drimmelen kwam, maar er hing een fijne, saamhorige sfeer. Er werd over Hans gesproken, de baan werd uitgelegd, maar helaas kon de video van Hans niet afgespeeld worden door een technisch probleem. Na het palaver was het droogpak aantrekken, zeilen omhoog, en gingen we het water op. Er stond een aardig windje, wel met tricky windvlagen, dat zou hard werken worden !
We konden er aan de wind, en vlak na de Spanker, in vol planee vandoor richting de Moerdijkbrug. Van de andere tegenstanders in de openboten klasse hebben we niet veel meer gezien, maar we wisten dat we gezien onze rating, de anderen zeker niet meer in ons gezichtsveld mochten hebben. Uiteindelijk bleken we 27 minuten voor de Spanker gefinisht te zijn, en 5 minuten qua berekende tijd.
De prijsuitreiking was voor mij wel emotioneel, om uit handen van de kinderen van Hans en Petra de prijs te krijgen "gefeliciteerd met de prijs van mijn papa..." Ik moet daar nog vaak aan terug denken als ik met mijn zoon naar de twee van elkaar wegzeilende zilverkleurige boten kijk, op het randje van zijn bed.