©2008-2016 HHMR

2015 en 2011 - Michiel Eijsink

Naam: Michiel Eijsink
Woonplaats: Made
Geboorteplaats: Apeldoorn
Vereniging: WSV Biesbosch
Type boot: J22

Zeil carrière
Mijn eerste ervaring met zeilen dateert uit 1971. Samen met m´n broer en zus roeiden we op het Veerse Meer met een bijbootje tegen de wind in en lieten ons, staand met de jas open, met de wind weer terugwaaien. In 1975 ben ik in Drimmelen voor het eerst aan boord van een zeilboot gegaan. Dit was bij de 1e Brabanste Zeilschool De Biesbos. De jaren daarna zijn we met de familie in Friesland gaan zeilen. Er werd een prachtige houten 16 m2 gehuurd die voor allerlei doeleinden ingezet: duikplank, rondvaartboot, terras, nachtelijke watertaxi en zeilboot.

Andere wedstrijden
In 1987 als bemanning aan boord van een Calife de nachtwedstrijd tussen Werkendam en Drimmelen meegevaren. Uitslag onbekend, we waren blij dat we er waren.
In 1988 zelf de nachtwedstrijd meegedaan met een volgepakte Centaur (BB-motor, eten, drank, slaapzakken en luchtbedden) met zeilen van 20 jaar oud. 3e geworden.
In 2002 via via als reserve bemanning in een Ynglingteam gerold.
In 2002 ingevallen als middenman op een 22m2 tijdens de Sneekweek en gewonnen.
Vanaf 2003 in de Vrijheid gestapt met als hoogtepunt het Nederlands kampioenschap in 2008.
In 2007 met m'n eigen Trapper 500 de inhaalrace in Drimmelen gewonnen.
Sinds eind 2009 zeil ik samen met twee buurmannen in de J22.

HHMR 2011
Omdat vast bemanningslid Maarten Snelders er dit jaar niet bij kon zijn leek het mij een leuk idee om, naast Jan Berkvens, Jeoffrey Scheffer mee te vragen. Jeoffrey had ik een maand ervoor ontmoet tijdens de Nederlandse Bouw Regatta. We kwamen er daar al snel achter dat er één grote gemene deler was namelijk: de J22. Wat ik niet wist is dat Jeoffrey de familie Horrevoets ook persoonlijk kent. Dat gaf de 16e oktober een speciaal tintje.

Voor ons werden tijdens de eerste lustrumeditie van de HHMR de SP2, A3 en een ton in het 2e gat (Gat van de Kerksloot) in willekeurige volgorde geserveerd. De strategie was eigenlijk snel bepaald: eerst nog een staartje vloedstroom meepakken en richting SP2. We konden de GAP (winnaar HHMR in 2010) tot de eerste tonronding goed bijhouden. Daarna werd het voor ons lastiger. Zodra we de spinnaker erbij konden zetten liep de opgelopen achterstand enigszins terug. Na de laatste tonronding hadden we de concurrent weer goed in beeld en kon de finale beginnen. Vanuit het Gat van de Kerksloot zijn we naar het midden van de Amer gevaren waardoor we voldoende ruimte kregen om met de zwabberende wind mee te kunnen spinnakeren. De tegenstand moest met lede ogen aanzien dat wij met hoge snelheid richting de eindstreep voeren. Net na drie uur gingen wij onder spinnaker als eerste van de groep over de finish.

Als je vóór de titelverdediger eindigt, weet je dat je het niet slecht hebt gedaan. Een podiumplaats in klasse B moest dus tot de mogelijkheden behoren. Dat we uiteindelijk de HHMR trofee mee naar huis zouden nemen was natuurlijk helemaal super. Het was overigens niet de bedoeling dat we dit te letterlijk namen. De trofee hoort in het clubhuis en de replica bij de winnaar thuis.

Band met Hans
Ik heb Hans nooit ontmoet. Zijn avonturen destijds aan boord van de Brunel Sunergy ken ik uit de boeken en die van de ABN AMRO campagne kwamen via internet binnen. Voor het eerst kon je tijdens de Volvo Ocean Race dagelijks de verrichtingen van de deelnemers volgen en kwam het allemaal heel dichtbij. Samen met andere zeilliefhebbers kijken naar de on-board-camera beelden. We hebben wat staan jodelen van plezier als er weer nieuwe beelden beschikbaar waren. Sebastien Josse wist het met zijn franse accent mooi te brengen in de Sailsimulator: "Join me for a little bit of fun!!"

Die donderdagochtend in mei kan ik me nog goed herinneren. Er was ‘iemand' overboord geslagen. Als die iemand dan een ‘dorpsgenoot' blijkt te zijn is het met die ‘fun' wel helemaal over.

Bij de Inshore race bij Hoek van Holland zijn we met vrienden, gekleed in ABN AMRO II shirts, de achtergebleven ‘helden' gaan aanmoedigen. Ik zou de videocamera wel bedienen (zie hier het resultaat) en heb toen Kees voor het eerst van dichtbij gezien.